Ana içeriğe atla

semadan dökülen yağmur misali

Bu Blogda Ara

ipler

tarih: Mart 07, 2015

Bağlantıyı al
Facebook
X
Pinterest
E-posta
Diğer Uygulamalar

ellerimden kayan
kontrolü kaybetmemi sağlayan
çıldırtan
ve ah...
evet, kusursuz İsveç işçiliğine sahip!

Bağlantıyı al
Facebook
X
Pinterest
E-posta
Diğer Uygulamalar

Yorumlar

Yorum Gönder

Popüler Yayınlar

kimse fark etmiyor ama en sevdiğim kip şimdiki zaman benim

yavaşça akan bir zamanda tüm varlığımla ayakta kalmaya çalışıyordum. şimdiyse zaman karşımda istediğim gibi şekil alıyor. fakat, ben onun bu cömertliğine uygun davranışlar gösteremiyorum. zaman akıyor, ben izleyici değilim artık, onu yönlendiriyorum. yeni insanlarla tanışıp onlardan birer parça alıyorum. bana sunulan nimetleri seviyorum, el üstünde tutulmak istiyorum. günler geçiyor, cömertlik sofrasına konulanlar hep aynı oluyor. bundan sonrası, aynı sıkılıyorum. bunalıyorum. karşımdakini öldürürken iğneli bir dil kullanıyorum. verilen 20 doların bir anlamı kalmıyor açıkçası olay yaratıcılıksız olup olmaması değil beni tatmin etmesi oluyor. aradan günler geçiyor ve ben sürekli dibe batıyorum. kahretsin ki kimse anlamıyor. ne yapmam gerektiğini bilerek hiçbirini yapmıyorum. canını aldığım birkaç kelebeğin günahını gururla taşıyorum. omzumda duran galaksiler misali... biraz daha içlerde yarattığım kara deliği tatmin edemiyorum. ...

2

doğurganlığı temsil ederim; rahmim ve karnım aslında, gelecek benim. ve bir sürü küçük ben'ler yaratabilirim, hepsinin beynini yıkayıp sizler gibi yaşamayı öğretebilirim.

VH+1

kendimi süper kadın olarak gördüğüm de yoktu buraya ne yazıyorsam hepsini yaşıyorum reelde yaşamadan hissedemem, zaten hiçbir zaman sınırların ötesini hayal eden biri olmadım çevreme ördüğüm duvarların dışına değil çıkmak bakmaya bile cesaret edemedim. zararsız ve ezik dünyamda benden başkasına yer yoktu. sonraları aklım çok karıştı birinin kaşı birinin gözü yalanlarla dolu birkaç sözü bütün bunlara kanmayacağım, inanmayacağım derken yıkılan duvarlarımı uzaktan izlemekle yetinebildim. yakınlaştığım yeni dünyaya uzandım dokundum, hissettim bunca zaman yalnız kalmak çok saçmaymış bundan dert yandım O'na bu akşam düzelteceğim diye fısıldadı kulağıma nazikçe öptü boynumdan ben yoktum, O yoktu dudakları ruhumu okşarken, O yoktu bu keşif gezisi dudaklarımda son buldu. ayrıldığımızda ise binlerce kelebeğe dönüştük O olmuştu, ben yine ben... ayrı iklimlere savrulduk, o ülkenin bir ucuna bense göçebe bir kuş misali savruldum, birçok dala kondum her ağacın istediği ...

Blogger tarafından desteklenmektedir